Z linii bramkowej

Polska wygrywa z Danią 27:26 po świetnej końcówce, dzięki czemu u do II rundy Mistrzostw Europy awansuje z dwoma punktami. Brawa i oklaski!

Niestety, wybrałem się w drogę i nie widziałem tej końcówki:

W drodze pozostała mi nieoceniona relacja Zczuba i na żywo. Dzięki temu, choć nie widziałem na żywo, mogłem przeczytać między innymi:

58. min. 24:25 Dwie minuty dla Kwiatkowskiego za uderzenie rywala w twarz. W piłce ręcznej naprawdę tak nie można?
[..]
59. min. 26:25 WICHARY KAPITALNIE BRONI, A POLACY WYKORZYSTUJĄ KONTRATAK! GOL ORZECHOWSKIEGO, PROWADZIMY!!!
[..]
60. min. 27:25 Wichary broni!!! Wybijamy! A Wenta dostaje dwie minuty za wybicie piłki w trybuny! 

Nawet nie wiecie jak fajnie mogą reagować współpasażerowie na Twoje okrzyki "jest! jest!" :-)

Tak, jak ostatnio wspominałem radość z tego, że nie wybrałem się w drogę, dzięki czemu mogłem obejrzeć starcie Polaków z Norwegami na Mistrzostwach Świata i rzut Siódmiaka; tak teraz gorzko pomyślałem "aj, czemu mecz nie jest rozgrywany w innym terminie".

Przypomniałem sobie finał Mistrzostw Europy w siatkówce z 2009 roku, którego nie widziałem; kilka meczów piłkarskich, które przeszły do historii bez mojego udziału (jako kibica). No cóż, nie zawsze możesz być razem z "dziejącą się historią".

Gdy teraz czytam reakcje, przeglądam forum, Facebooka - widzę ile osób śledziło pojedynek z Danią. I uświadamiam sobie, że to jest drużyna, która nawet gdyby ten mecz przegrała, i tak zbierałaby gratulacje. W przeciwieństwie do piłkarskiej reprezentacji, z tej drużyny wielu jest po prostu dumnych.

Wygrana z Danią rzuciła inny obraz na reprezentację polskich szczypiornistów a ME 2012. Poprzedzona rozniesieniem Słowaków zmazała fatalny obraz jaki rysował się po pierwszym, przegranym meczu z Serbią.

Tak, jak sobie życzyłem, chłopcy Wenty zrozumieli błędy, uznali, że mają kupę czasu i wykorzystali swój potencjał a przede wszystkim wolę walki i charakter.
Chciałem tamtej drużyny (Mimo braku Lijewskiego, Rosińskiego czy Tomczaka, to wciąż ta drużyna) i ją dostałem.
Liczyłem na bramkarza (Mimo braku Szmala, którego interwencje dodawały skrzydeł; mamy Wicharego, który z Serbią pokazał kilka świetnych obron. Jeszcze kilka ze Słowacją i poczuje się na tyle silny, by zatrzymać wielu) i był, Wyszomirski ze Słowacją, Wichary z Danią. 

Mecz z Danią, jak pisze Zczuba: "To było spotkanie, do jakiego kadra Wenty nas przyzwyczaiła. To był Wenta, do jakiego Wenta nas przyzwyczaił. Emocje i akcja serca - po tylu latach - jakoś nie chcą się jednak przyzwyczaić."

Dokładnie. To była ta drużyna, to był ten Wenta. Dziś dał szoł.

"Przechwyt to nie jest, że ja wychodzę do przodu i zapierdolę...przepraszam za słowo." powiedział trener w I połowie (widząc mikrofon obok siebie). Na koniec meczu dostał 2 minuty kary za efektowne wybicie głową piłki w trybuny.

Jak żałuję, że tego nie zobaczyłem na żywo..